Zapisy, które kiedyś były typowym ,,lorem ipsum’’, dziś wymagają ogromnej ilości uwagi.
Siła wyższa w umowach dystrybucyjnych.
Pamiętam, jak kiedyś tego rodzaju zapisy służyły do tego, żeby omieść je wzrokiem i pójść dalej, prosto do podpisów. Bo przecież nuda, nic ważnego tam nie ma, a nawet jak teoretycznie to ważne, to tylko jedna z rzeczy, którymi straszą prawnicy, w praktyce to nie działa.
Zakaz konkurencji, który uniemożliwia prowadzenie firmy
Patrząc na zakaz konkurencji w umowach dystrybucyjnych, przywykliśmy zwracać uwagę na:
• czas jego trwania, tj. czy obowiązuje nas wyłącznie w okresie związania umową, czy również przez jakiś czas po jej rozwiązaniu;
• sprawdzanie, ile będzie nas kosztowało ewentualne naruszenie, czyli weryfikowanie wysokości kary umownej.
#1 Targety oderwane od czasu trwania umowy
Target w umowie dystrybucyjnej to konkretne zobowiązanie po stronie dystrybutora.
Negocjacja jego zakresu to nie roszczenie, ale sygnał, że dystrybutor wie, co będzie sprzedawał, w jakich warunkach i w jakim czasie można to sensownie ocenić.
Praktyczne zestawienie postanowień, które warto przeanalizować przed zawarciem umowy, aby upewnić się, że jej treść odpowiada Twojemu modelowi biznesowemu i poziomowi ryzyka, który jesteś gotów zaakceptować.
Przed podpisaniem każdej umowy dystrybucyjnej dystrybutor powinien sprawdzić w szczególności: kompletność umowy, jej zrozumiałość, a także szczegóły dotyczące zamówień, opóźnień czy cen produktów oraz wiele więcej.
Obydwu stronom umowy dystrybucyjnej (producent + dystrybutor) zależy na tym samym. Ten wspólny cel to zwiększenie wolumenu sprzedaży.
To, w jaki sposób ten cel będzie realizowany może znaleźć swoje odzwierciedlenie w umowie dystrybucyjnej. Służą mu właśnie postanowienia dotyczące minimalnych progów zakupu, targetów sprzedażowych i KPI.
Ostatnie cztery zapytania ofertowe, jakie wpłynęły do nas z tak zwanego Internetu, dotyczyło kwestii NDA.
Cel, do jakiego dążył klient pytając o NDA, to zabezpieczenie czegoś, co dla jego biznesu jest bardzo cenne. Żeby nie wypłynęło na zewnątrz, żeby ktoś tego nie używał, żeby ktoś na tym nie zarabiał, żeby to zostało przy spółce, bo to jest spółki.
Jak ma boleć, niech boli nas wszystkich po równo, czyli o wyborze prawa właściwego i jurysdykcji w umowach dystrybucyjnych słów kilka
Podczas ostatnich negocjacji umowy dystrybucyjnej w obrocie międzynarodowym usłyszałam fajne uzasadnienie dla propozycji wprowadzenia do umowy arbitrażu neutralnego państwa.
Jak ma nas boleć, to niech boli nas po równo.
Swoboda prowadzenia negocjacji wydaje się czymś oczywistym. Ta swoboda obejmuje zarówno decyzję o przystąpieniu do negocjacji, ich kontynuacji, jak i sposób prezentowania swoich stanowisk przez Strony.
Czy jednak nieuczciwe podejście do prowadzonych negocjacji może czymś grozić?
Czy producent tworzący sieć współpracujących z nim dystrybutorów, którzy mają sprzedawać jego produkty, może przyznawać im różne progi rabatowe?
Czy obowiązujące reguły konkurencji stukają w okienko, krzycząc ,,Halo, tu jesteśmy! Stop!’’?
