Zapisy, które kiedyś były typowym ,,lorem ipsum’’, dziś wymagają ogromnej ilości uwagi.
Siła wyższa w umowach dystrybucyjnych.
Pamiętam, jak kiedyś tego rodzaju zapisy służyły do tego, żeby omieść je wzrokiem i pójść dalej, prosto do podpisów. Bo przecież nuda, nic ważnego tam nie ma, a nawet jak teoretycznie to ważne, to tylko jedna z rzeczy, którymi straszą prawnicy, w praktyce to nie działa.
Ostatnie lata okazały się jednak solidnym sprawdzianem dla tego, jak konstrukcja zapisów umownych dotyczących siły wyższej w umowach dystrybucyjnych działa w praktyce.
Tylko w ostatnich latach:
And last but not least – dodajemy klauzulę ataku zombie, wiadomo.
Zapisy, które kiedyś były typowym ,,lorem ipsum’’, dziś wymagają ogromnej ilości uwagi.
Siła wyższa w umowach dystrybucyjnych.
Pamiętam, jak kiedyś tego rodzaju zapisy służyły do tego, żeby omieść je wzrokiem i pójść dalej, prosto do podpisów. Bo przecież nuda, nic ważnego tam nie ma, a nawet jak teoretycznie to ważne, to tylko jedna z rzeczy, którymi straszą prawnicy, w praktyce to nie działa.
Zakaz konkurencji, który uniemożliwia prowadzenie firmy
Patrząc na zakaz konkurencji w umowach dystrybucyjnych, przywykliśmy zwracać uwagę na:
• czas jego trwania, tj. czy obowiązuje nas wyłącznie w okresie związania umową, czy również przez jakiś czas po jej rozwiązaniu;
• sprawdzanie, ile będzie nas kosztowało ewentualne naruszenie, czyli weryfikowanie wysokości kary umownej.
Wydaje się, że wszystko jest proste.
Kończysz jedną umowę i zaczynasz drugą.
A potem okazuje się, że kilka zdań przeczytanych pobieżnie przy podpisywaniu dokumentów może mieć większy wpływ na Twoje decyzje zawodowe, swobodny rozwój działalności i możliwość współpracy z podmiotami, z którymi chcesz pracować za rok, dwa lub pięć lat.
#1 Targety oderwane od czasu trwania umowy
Target w umowie dystrybucyjnej to konkretne zobowiązanie po stronie dystrybutora.
Negocjacja jego zakresu to nie roszczenie, ale sygnał, że dystrybutor wie, co będzie sprzedawał, w jakich warunkach i w jakim czasie można to sensownie ocenić.
Praktyczne zestawienie postanowień, które warto przeanalizować przed zawarciem umowy, aby upewnić się, że jej treść odpowiada Twojemu modelowi biznesowemu i poziomowi ryzyka, który jesteś gotów zaakceptować.
Klauzula non-solicitation ma zabezpieczyć Cię przed sytuacją, w której kontrahent „podbiera” Twoich pracowników lub współpracowników po zakończeniu współpracy.
Dobra umowa dystrybucyjna nie powstaje w oderwaniu od realiów biznesowych. Dokument oparty wyłącznie na teoretycznych założeniach, bez uwzględnienia praktyki operacyjnej danej firmy, często nie zabezpiecza obszarów, które w rzeczywistości generują największe ryzyka i koszty.
Producent ≠ (zawsze) sprzedawca końcowy.
Zanim produkt trafi do klienta, często przechodzi przez kilka etapów i relacji kontraktowych. Jedną z kluczowych jest umowa dystrybucyjna — fundament współpracy między producentem a dystrybutorem.
Przed podpisaniem każdej umowy dystrybucyjnej dystrybutor powinien sprawdzić w szczególności: kompletność umowy, jej zrozumiałość, a także szczegóły dotyczące zamówień, opóźnień czy cen produktów oraz wiele więcej.
Obydwu stronom umowy dystrybucyjnej (producent + dystrybutor) zależy na tym samym. Ten wspólny cel to zwiększenie wolumenu sprzedaży.
To, w jaki sposób ten cel będzie realizowany może znaleźć swoje odzwierciedlenie w umowie dystrybucyjnej. Służą mu właśnie postanowienia dotyczące minimalnych progów zakupu, targetów sprzedażowych i KPI.